Nesebyr

Jedną z pierwszych rzeczy, które zwracają uwagę jeszcze przed wejściem do starego miasta nie licząc pięknego, błękitnego morza i równie pięknego, jeszcze bardziej błękitnego nieba jest bizantyńska brama obronna z V w. Pozostałości umocnień zachowało się tutaj więcej. Prawdopodobnie są to fragmenty greckich, rzymskich i bizantyńskich murów obronnych, za którymi kryli się niegdyś mieszkańcy miasta.
Zaraz za murami, po prawej stronie głównej bramy, znajduje się muzeum archeologiczne, w którym przechowuje się, prócz greckiej ceramiki (dość powszechnie występującej w koloniach), wspaniałą kolekcję ikon (XIII-XIX w.). Ze względu na licznie działających tu niegdyś malarzy ikon i poziom artystyczny ich dzieł Nesebyr nazywano "Bułgarską Rawenną".
Ciekawie prezentuje się też kolekcja muzeum etnograficznego (ul. Mesemwria). Przy drodze dojazdowej do miasta stoi wiatrak pochodzący z okresu bułgarskiego odrodzenia narodowego. Cudownie wpisuje się w panoramę Nesebyru.

Nesebyrskie domy tworzą niepowtarzalny kompleks urbanistyczny. Powstały w okresie bułgarskiego odrodzenia narodowego, prezentuj ą czarnomorski typ domostwa przystosowany do lokalnego klimatu i stylu życia. Typowe domostwo nesebyrskie jest dwu-kondygnacyjne. Parter wzniesiony jest z kamienia, a drewniane piętro występuje nad ulicę, tworząc przyjemne zacienienie. Piętro podtrzymuj ą drewniane, często rzeźbione wsporniki. W parterze spotyka się częściowe podpiwniczenia wykorzystywane do składowania wina, suszenia ryb, cerowania i suszenia sieci rybackich. Piętro obejmuje pomieszczenia wyłącznie mieszkalne ulokowane wokół dużego salonu.
Zamożniejsze domy mają wnętrza bogato zdobione: kasetonowe stropy, dekoracje snycerskie, malowidła ścienne, a wszystko nacechowane ogromną dbałością o detal. Czaru, komfortu i prostoty nesebyrskich domostw dopełniaj ą małe, schludne, ocienione ogrody z soczystą zielenią i jasnymi kwiatami. Najbardziej znane są domy: Kapitana Paweła, Łambrinowa, Tulewa, Bogdanowa i Moskojaniego. Przy ul. Krajbreżnej znajdują się świetnie wkomponowane w obraz miasta łaźnie tureckie.
Według przekazów średniowiecznych w mieście istniało 40 cerkwi i kaplic, z których do dziś zachowało się zaledwie kilka.


Cerkiew św. Apostołów (Ce. Anocmonu) jest pierwszą, jaka ukazuje się zwiedzającym po przybyciu do miasta. Pozostały z niej tylko nawa południowa i część kolumnady.

Cerkiew Stara Metropolia (Cmapa MumponojiuH, Stara Mitropolia) jest trójnawową bazyliką z V w. wzniesioną na ruinach starożytnej świątyni Apolla. Ucierpiała wprawdzie podczas podboju bułgarskiego, ale szybko została odbudowana, dzięki czemu pozostała jednym z najważniejszych obiektów sakralnych Nesebyru. Znajduje się przy największym placu miasta, za skrzyżowaniem ulic Mitropołskiej i Sławianskiej (ruiny udostępnione są zwiedzającym).

Bazylika zwana Nadmorską (Kpau-MopcKama, Kraimorskata), znana także jako Eleusa (Miłosierna), w wiekach średnich była kilkakrotnie przebudowywana. Część uczonych jest zdania, iż mogła być cerkwią monasteru Bogurodzicy Eleusy, w którym przechowywano słynną ikonę Eleusę (do ruin wstęp wolny).

Cerkiew Nowa Metropolia (Hoea MumponojiuH, Nowa Mitropolia) pw. św. Stefana, wzniesiona została w XII-XIII w. jako trójnawową bazylika według najlepszych wzorów bułgarskiej architektury cerkiewnej. Jedną z cech rozpoznawczych stylu jest wielokolorowa fasada. Tworzą ją ceramiczne ornamenty, które bywają określane jako "architektoniczny haft". W tym jedynym nesebyrskim kościele zachowały się freski datowane na XVI-XVII w., wyróżnia je niezwykły, jak na owe czasy, realizm. Cerkiew szczyci się ponadto bogato zdobionym ikonostasem (XVI w.) oraz odrodzeniowym tronem biskupim i pulpitem z przełomu XVIII i XIX stulecia. Świątynia znajduje się przy ul. Mena.

Cerkiew św. Jana Chrzciciela (Ce. Hoan Kp-bcmumeji, sw. Joan Kry-stiteł) to malutka, XI-wieczna świątynia o ascetycznym kamiennym wnętrzu dekorowanym jedynie ceglaną bordiurą wokół okien i wejścia. Filary i kolumny dzielą wnętrze na trzy nawy. Zachowana na jednej z północno-wschodnich kolumn inskrypcja głosi:
Święty Janie Chrzcicielu ocal mnie! Fresk na południowo-zachodniej kolumnie pochodzi z XVII w. Cerkiew znajduje się przy ul. Mitropołskiej.

Cerkiew św. Teodora (Ce. Todop, Sw. Todor) wzniesiona w XIII w. zachowała tylko swą północną i zachodnią partię. Uważana jest za najwcześniejszą z zachowanych budowli w malowniczym stylu cerkiewnym (typowym dla architektury z okresu drugiego państwa bułgarskiego XII-XIV w). Gładko obrobione ciosy piaskowca przekładane są pasmami ceglanymi. Ikonostas pochodzi z XVII w. Świątynia znajduje się w północnej części starego miasta, na skrzyżowaniu ulic Emona i Neptun.

Cerkiew św. Paraskewy (Ce. FtapacKeea, s w. Paraskewa), również z XIII w., uwagę zwraca bogato dekorowana fasadą. Pokrywają ją ślepe nisze oraz dekoracja z kamienia, cegły i szkliwionych elementów ceramicznych. Cerkiew znajduje się przy ul. Hemus.

Cerkiew Chrystusa Pantokratora (Xpucmoc naumoKpamop, Christos Pantokrator) należy do najpiękniejszych budynków starego Nesebyru. Pochodzi z XIII-XIV w. i jest jedną z najlepiej zachowanych cerkwi w całej Bułgarii. Niezwykłe są jej zewnętrzne zdobienia - wyróżnia je bogactwo form i motywów. Wzory dekorujące każdą z fasad są inne od eleganckich nisz i szczytów, lombardzkich łuków i krenelowanych gzymsów, po kontrastujące białe kamienne ciosy i pasy czerwonej cegły oraz bujne ceramiczne inkrustacje, rozety, swastyki i inne motywy. Wykopaliska przed frontem cerkwi ukazują pozostałości z poszczególnych historycznych okresów miasta - od Traków po drugie państwo bułgarskie. Świątynia znajduje się na głównym placu miasta. Wewnątrz działa galeria sztuki.

Cerkiew Archaniołów Gabriela i Michała (Apzamenu Muxaun u Faepuji, Archangeli Michaił i Gawrił) datowana jest na XIV w. Jej fasady to również znakomite dzieła. Podzielone są rzędami arkadowych nisz, z których niektóre są też oknami. Tympanony nisz wypełniaj ą kratko we dekoracje ceglane. Archiwolty łuków zdobią inkrustacje z ceramicznych rozet. Cerkiew znajduje się przy ul. Acheloj.

Cerkiew Bogurodzicy powstała w 1884 r. Ozdabiają ją XIX-wieczne freski i ikony. Jej czysta, biała, smukła wieża góruje ponad miastem, widoczna już z rogatek.

Warto wspomnieć też o XIV-wiecznej cerkwi św. Jana Aliturgetosa (Ce. Hean Anumypzu-moc), nazywanej również "Niepoświęconą", gdyż nigdy nie odbyło się w niej nabożeństwo. Według legendy cerkiew
niszczyli rycerze łacińskiego księcia Amadeusza de Savoy w połowie XIV w. spalili jej dach, później, u schyłku wieku, po najeździe tureckim nie było komu naprawiać świątyni. Cerkiew stanowi świetny przykład stylu "malowniczego" z naprzemiennie układanymi białymi blokami kamienia i czerwonymi cegłami.

  • Komentarze i opinie
  • Brak komentarzy na forum, możesz być pierwszą osobą rozpoczynającą temat
Strona korzysta z plików Cookies zgodnie z ustawieniami Twojej przeglądarki. [ok]