Cechą charakterystyczną bułgarskiej muzyki ludowej jest specyficzny, niesymetryczny rytm, który sprawia, iż dla przeciętnego polskiego ucha jej melodie wydają się bardzo skomplikowane. Użycie swoistych instrumentów (kawał, będący rodzajem klarnetu, dudy i trzy lub czterostrunowe skrzypce) nadaje bułgarskiej muzyce ludowej charakterystyczne, łatwo rozpoznawalne brzmienie. Ważna jest także technika śpiewania (gardłem, a nie przeponą), która sprawia, iż bułgarskie głosy są tak niepowtarzalne.
Bułgarska muzyka ludowa i instrumenty muzyczne z tego kraju należą do najciekawszych zjawisk kulturowych Europy. Każda kraina Bułgarii ma swój własny zestaw instrumentów, melodii i technik wykonawczych, ale wszystkie one pochodzą z tygla muzycznej kultury Orientu, w szczególności Persji i Arabii. Wpływy te przywędrowały do Bułgarii poprzez Turcję i zostały rozmaicie i w wielu wypadkach bardzo oryginalnie przetworzone.
Muzyka Bułgarii od lat pozostaje w centrum zainteresowania zarówno badaczy folkloru, jak i muzyków jazzowych i eksperymentalnych. Zainteresowanie to jest spowodowane niezwykłym ornamentalizmem muzyki Bułgarii i nieregularną rytmiką. Bułgarska muzyka ludowa jest badana i wykładana na Akademii Muzycznej w Płowdiwie.
Dzieki wielkie