Gabrovo

Gabrowo powstało najprawdopodobniej w początkowym okresie panowania tureckiego na miejscu niewielkiej osady, na ważnym trakcie prowadzącym przez przełęcz Szipka w Srednej Górze na południe, do Tracji. Legenda głosi, że założycielem miasta był młody kowal, który miał w tym miejscu warsztat. Podkuwał konie przechodzących tędy karawan. Później wokół zaczęli stawiać swoje domy ludzie innych fachów: kołodzieje, szewcy, kaletnicy. Wreszcie powstała karczma, a wraz z nią niewielkie osiedle. Ponieważ obok kuźni założyciela wznosił się ogromny grab, miejsce to nazwano Gabrowem.

W okresie bułgarskiego odrodzenia narodowego miasto stało się popularnym ośrodkiem rzemiosła. Do rozwoju Gabrowa bardzo przyczyniła się przepływająca tędy rzeka Jantra, której wody wykorzystywano na potrzeby warsztatów rzemieślniczych, młynów itp. Swoje pracownie mieli tutaj szmuklerze (wyrabiający ozdoby do ubiorów), garncarze, nożownicy, garbarze, krawcy, cieśle. Miasto przyciągało także wędrownych handlarzy rozwożących wyrabiane tutaj przedmioty po całej europejskiej części imperium osmańskiego. W 1835 r.

Wasił Apriłow założył w Gabrowie pierwszą szkołę świecką i tym samym położył podwaliny pod intensywny rozwój szkolnictwa w całej odrodzeniowej Bułgarii. Po wyzwoleniu miasto szybko się rozwijało, stając się ważnym centrum przemyski tekstylnego i skórzanego. Powstawały liczne spółki, zakładano fabryki, nawiązano kontakty handlowe z rynkami całej Europy. Nic dziwnego, że z czasem Gabrowo zaczęto nazywać bułgarskim Manchesterem.

  • Komentarze i opinie
  • Brak komentarzy na forum, możesz być pierwszą osobą rozpoczynającą temat
Strona korzysta z plików Cookies zgodnie z ustawieniami Twojej przeglądarki. [ok]